"Fjölmiðill" er frábært orð. Í raun svo gott að eins og gott vín hefur orðið elst vel og er sterkara núna heldur en þegar það var búið til. Hugtakið, sem var fyrst notað á þriðja áratug tuttugustu aldar þegar útvarpsþættir voru að taka á sig mynd, er ætlað að vísa í þann fjölda af einstaklingum sem þessir nýju miðlar - prentverkið og útvarpið - gátu náð til.

En fjölmiðlar í dag ná ekki bara að ná til fjöldans, heldur gera þeir það í gegnum fleiri tegundir af miðlum heldur en áður. Sannur fjölmiðill nær í dag til fólks með blöðum, bloggum, og hlaðvörpum, myndböndum, jörmum og kommentum sem þeir deila á samfélagsmiðlum og fréttasöfnurum eins og Reddit eða í gegnum hefðbundnari miðla eins og útvarp eða sjónvarp.

Hugsjónamiðlar hafa síðan tekið skrefið inn í listirnar og blanda saman krafti fjölmiðla við tímalaust eðli tónlistar eða kvikmynda. Þeir miðlar sem kunna að nýta hugbúnað hafa svo áður óséða innsýn inn í öldur samfélagsins og nýta sér það til þess að framleiða efnið sem fólkið vill. Ef þú efast getur þú spurt Netflix.

Internetið lýðræðisvæddi fjölmiðla. Hver sem er getur bloggað og náð til þúsunda. Hver sem er getur hlaðvarpað og náð til milljóna. Þú ert einu tweeti frá því að verða viral og Youtube myndbandi frá því að verða heimsfræg/ur (ekki gott markmið).

Á sama tíma eru stærri fjölmiðlar eru að fremja fjöldasjálfsvíg og míkrófjölmiðillinn - einstaklingurinn eða hópur slíkra - er að ýta undir þessa þróun. Framtíð fjölmiðla er meira framboð heldur en nokkru sinni. Úrval ofan á úrval af allskonar röddum með fjölbreyttan bakgrunn og áhugamál sem ná að blómstra vegna þess að eftirspurn eftir efni mun halda áfram að aukast svo lengi sem tækninýjungar halda áfram að lengja frítíma okkar.

Í þessari nýju merkingu orðsins verður Miklihvellur vonandi fjölmiðill. Við ætlum okkur ekki að ná til allra Íslendinga eins og MBL og Vísir, heldur ætlum við okkur að standa fyrir ákveðinni tegund af orðræðu sem frjálst fólk má kjósa að kunna að meta eða ekki. Vitaskuld vonum við að sem flestir taki þessari orðræðu fagnandi, en það er ekki markmiðið.

Fjölmiðill endar alltaf á því að vera vettvangur (e. platform) fyrir raddir. Hið raunverulega vald þess sem rekur fjölmiðil er hverjum hann lánar þennan vettvang. Við ætlum okkur að nota þennan vettvang til þess að varpa ljósi á bjartsýna og jákvæða einstaklinga sem eru að gera uppbyggjandi og aðdáunarverða hluti á Íslandi. Svo einfalt er það.

Samhliða því að skrifa sjálfir greinar um kúltúr, samfélög, kóða, líffræði, kvíða, kóða, listamannanöfn, þakklæti, sjónarhorn og hallatölur - svo eitthvað sé nefnt - munum við leita uppi einstaklinga sem falla inn í fyrrnefnt mót og reyna að fá þá til þess að skrifa um það sem drífur þá áfram.

Við munum leggja áherslu á gæði umfram magn, jákvæð áhrif umfram like og smelli.

Persónulegar nótur

Við Jón erum með nokkur persónuleg markmið sem við viljum deila með þeim ykkar sem ákveða að fylgja okkur frá byrjun.

Í fyrsta lagi viljum við taka meiri ábyrgð á hugsunum okkar og áhugamálum með því að deila þeim með stærri hóp af fólki. Ábyrgð fylgir áhætta og áhættu fylgir vöxtur. Í versta falli segjum við eitthvað ótrúlega heimskulegt. Ef svo, þá viljum við heyra að við séum á villigötum svo að við getum lært af því. Í besta falli segjum við eitthvað aðeins minna heimskulegt en horfum samt til baka eftir 5 ár með skýrara sjónarhorn og sjáum hvað hefði getað farið betur. Í því er einnig fólginn lærdómur.

Í öðru lagi viljum við æfa okkur í skrifuðu og töluðu máli, ásamt því að gefa okkur afsökun til þess að lesa enn meira og víðar. Við trúum því innilega að lestur, skrif og samræður séu uppspretta alls hins góða sem mannleg tilvera hefur upp á að bjóða. Þessi lisform eru okkur öllum aðgengileg, en við þurfum að leggja okkur fram við að rækta þau til þess að geta notið ávaxta þeirra. Það að tjá sig opinberlega er skotheld leið til þess að þróa þessa hæfileika ef þú ert með opinn hug og ert tilbúinn til þess að læra.

Í þriðja og seinasta lagi viljum við kynnast fleiri Íslendingum sem eru að gera sitt besta á hverjum einasta degi. Þetta er lítið land og við ættum öll að þekkjast betur. Ef þú vilt fá vettvang til þess að koma einhverju á framfæri sem heldur þér vakandi á nóttunni, sendu okkur línu. Ef þú þekkir einhvern sem er að gera áhugaverða og spennandi hluti sem er ekki að fá nægilega mikla umfjöllun, sendu okkur línu! Lærum af hvort öðru og deilum þekkingu og upplifunum.

Ef að við náum bara einu af þessum markmiðum er það réttlæting á öllu verkefninu. Takk fyrir að taka þátt með því að lesa þetta og það sem kemur í framhaldinu af þessu.

Að lokum

Ísland er að blómstra. Lista- og menningarsenan er lifandi sem aldrei fyrr, sama hvað "í mína daga" fólk hefur að segja. Sprotasenan er að vaxa og dafna. Það er mikið af fjármagni að flæða í áhugaverð verkefni hvert sem maður lítur og litla bullið sem kemur alltaf upp inn á milli er ekkert nema nauðsynlegur fylgikvilli þess að fólk út um allt land er að reyna að lifa betur í dag en í gær.

Við fæðumst öll með þörf til þess að láta gott af okkur leiða. Við viljum hafa áhrif á annað fólk með gjörðum okkar. Við erum samfélagsverur og það eru góðar og gildar (þróunarkenningarlegar) ástæður fyrir því. Við viljum að fólk heyri hvað við höfum að segja og við þráum að það fái hljómgrunn.

Samfélagsmiðlar hafa fengið slæma útreið að undanförnu og þeir eiga það skilið. Við eigum að deila meira af sjálfum okkur með hvort öðru en það er mikilvægt að gera það á jákvæðan hátt og pæla minna í likes og follows. Samhliða þessu þurfum við að henda í mute á þá sem eru að hata og slökkva á okkar innri hatara.

Ég held að Ísland sé á tímamótum. Ungt fólk er að fá meira frelsi til þess að vera max-útgáfan af sjálfum sér. Fólk er að átta sig á því að það er nettara að hrósa en að dissa. Eins og alltaf eigum við langt í land, en þróun er þróun og þróun tekur tíma.

Hinn eini sanni miklihvellur byrjaði þetta allt saman fyrir tæplega 14 milljörðum ára og gerði okkur öllum kleyft að hugsa, hata og elska. Vonandi getur okkar eigin Miklihvellur markað upphafið að einhverju svipuðu, á miklu minni skala auðvitað.